Suwałki

bialka

karpacz

zakopane

pieniny

koscielisko

Suwałki – to miasto mające prawa powiatu w północno-wschodniej Polsce w województwie podlaskim, leży nad rzeką Czarna Hańcza. Suwałki to równiez siedziba władz powiatu suwalskiego. Zgodnie z danymi z 31 grudnia 2012 roku miasto liczyło 69404 mieszkańców. Rozwój i powstanie Suwałk najpierw jako wsi, a z czasem miasta nierozerwalnie jest związany z działalnością osadniczą i kolonizacyjną zakonu kamedułów, którzy w 1667 roku, z nadania króla Jana Kazimierza, stali się właścicielami rozległych dóbr obejmujących duży obszar współczesnej Suwalszczyzny. Zanim to jednak nastąpiło, ziemie te znajdowały się we władaniu Jaćwingów o czym do dziś świadczą, rozrzucone wokół Suwałk, liczne stanowiska archeologiczne i pozostałości po osadach obronnych. W końcu XIII wieku nastąpił jednak ostateczny upadek Jaćwieży, która nie potrafiła przeciwstawić się napierającym z zachodu Krzyżakom, a pojaćwieskie ziemie zostały przedmiotem długotrwałego sporu o prawa do ich sukcesji. Po 1422 roku obszar ten ł należał do Wielkiego Księstwa Litewskiego i stanowił dobra hospodarskie, a później królewskie. Pokrywające go, wielkie puszcze, na wiele lat stały się terenem wielkoksiążęcych i królewskich łowów. Po objęciu go przez kamedułów, ich centrum stała się wyspa Wigry, tam właśnie w pierwszej połowie XVIII wieku, w miejscu królewskiego dworu myśliwskiego, wzniesiony został imponujący klasztor i kościół. Nowi właściciele od razu rozpoczęli systematyczną eksploatację puszczańskich bogactw. Karczowali lasy, zakładali rudy i smolarnie, sprowadzali osadników oraz zakładali nowe wsie. Organizowaniem większości imprez kulturalnych w Suwałkach zajmuje się Suwalski Ośrodek Kultury. Ciekawe prace z dziedziny malarstwa i fotografii prezentują galerie Chłodna 20, PAcamera oraz Centrum Sztuki Współczesnej. Przy Suwalskim Ośrodku Kultury działała grupa fotograficzna PaCamera Club. Dni Suwałk obchodzone są 26-28 maja. Miasto jest także organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Ludowych Zespołów Tanecznych Źródliska. Cyklicznymi wydarzeniami kulturalnymi są: Międzynarodowy Festiwal Teatrów Dzieci i Młodzieży Wigraszek, Źródliska, Letnia Filharmonia Aukso, Teatr-Akcje, Suwalski Jarmark Folkloru, Suwalski Maraton Szantowy, Suwałki Blues Festival oraz Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Ars Musica w Suwałkach.

Podwodny szlak turystyczny na Biebrzy

wyżne

czorsztyn

pieniny

krościenko

niedzica

Przed nami pierwszy pełny sezon – jedynego w Polsce – podwodnego szlaku turystycznego na Biebrzy w Goniądzu (Podlaskie).
Na zwiedzanie Biebrzy po drugiej stronie lustra można wybrać się na 4 różne szlaki. O ile pierwszy z nich – szlak podstawowy – dostępny jest bez żadnych ograniczeń, o tyle trzy pozostałe wymagają stosownych pozwoleń, które można uzyskać w Dyrekcji Biebrzańskiego Parku Narodowego. Przebieg prawie całego szlaku można też zobaczyć nie wchodząc do wody – z tarasu widokowego w Goniądzu.

1. Szlak podstawowy – główny nurt Biebrzy, ok. 1800m.
Średni czas przepływu – ok. 1 godziny. Prąd rzeczny 10–15m/min., średnia głębokość ok. 2m. Po drodze wyżłobienia zwane przez lokalnych głęboczkami – dwie pięciometrowe i jedna ok. siedmiometrowa. Dno grubopiaszczyste, średnio spoiste. Środek nurtu charakteryzuje piaszczyste, odsłonięte dno, po bokach którego występują pasy roślinności zanurzonej oraz zakorzenione w dnie rośliny o liściach pływających, pojawiające się późną wiosną. Gwałtowny rozwój roślinności podwodnej i pływającej przypada na miesiące letnie – osiągając szczyt w sierpniu. Charakterystyczne są wówczas kilkumetrowe warkocze rdestnicy połyskującej, układające się wzdłuż nurtu i zawężające go w niektórych miejscach jedynie do wąskiej i bardzo urokliwej, podwodnej ścieżki. Po drodze zobaczymy też łany rogatka i wywłócznika kłosowego. W tym podwodnym gąszczu żyją duże populacje ryb, wiele skorupiaków i innych bezkręgowców. Wszystko to razem zapewnia wspaniałą scenerię dla wyjątkowych zdjęć.

2. Szlak podstawowy + Trzecia Woda, ok. 2600m.
Średni czas przepływu – ok. 2 godziny. Prąd rzeczny 5–8m/min. Trzecia Woda – tak miejscowi nazywają ok. 600-metrowy, zanikający już meander Biebrzy, a który jeszcze 10 lat temu stanowił fragment jej głównego nurtu. Dowód na to, że rzeka wciąż rządzi się własnymi prawami i sama decyduje którędy ma popłynąć. Dzisiaj bujne i szybko rozrastające się kolonie zakorzenionej roślinności podwodnej i pływającej mocno spowolniają przepływ wody przez meander. Wielkie liście grzybienia, grążeli i strzałki wodnej odcinają dopływ światła słonecznego. W tych mrocznych wodach najchętniej trzymają się liny, karasie i wzdręgi.

3. Szlak podstawowy + Magdziej, ok. 3200m.
Średni czas przepływu – ok. 2,5 godziny. Prąd rzeczny 0–3m/min. Magdziej – jak mówią miejscowi – to najstarszy i najdłuższy na trasie spływu, zanikający już meander Biebrzy, który powoli zamienia się w torfowisko. Miejscami ustaje tam jakikolwiek ruch wody, co natychmiast wykorzystują rośliny pływające – żabiściek, rzęsa trójrowkowa, osoka aloesowa -tworząc grube pło unoszące się na powierzchni, szczelnie uzupełniane przez rzęsę drobną, spirodelę wielokorzeniową i najmniejszą z nich – wolfię. Gęstniejące z każdym rokiem kożuchy nawarstwiającej się roślinności produkują coraz więcej substancji organicznych tworząc pło, które następnie zamienia się w torf. Poza Biebrzą nie ma już w Polsce miejsc, gdzie niemal na naszych oczach tworzy się torfowisko. Ryby tego siedliska to szybko znikający i chroniony piskorz, który jeszcze niedawno tworzył nad Biebrzą populacje tak wielkie, że miejscowa ludność karmiła nim świnie…

4. Szlak łączony – podstawowy + Magdziej + Trzecia Woda, łącznie ok. 4000m. Czas przepływu – ok. 3,5 godziny.
Trudny i wymagający bardzo dobrej kondycji i dużej koncentracji. Przed wyprawą konieczny odpowiedni trening na szlaku podstawowym.

Park Narodowy Bory Tucholskie

niedzica

wyżne

niżne

krynica

mazury

Wśród niezmierzonych lasów kryją się zagubione jeziora i tajemnicze kręgi kamienne sprzed niemal 2000 lat
Zobacz także:
Oficjalna strona Parku
Narodowego „Bory Tucholskie”
Plan podróży
Dodaj do planu podróży
Park leży w województwie pomorskim, na północy Polski. Obejmuje największe w naszym kraju bory sosnowe, w których kryją się malownicze jeziora i liczne wydmy – pozostałość po ostatnim zlodowaceniu, które ukształtowało te tereny.

W parku leży 21 jezior polodowcowych, wśród których wyróżnia się szlak zwany Strugą Siedmiu Jezior. Szczególnie cenne i rzadkie są występujące na tych terenach jeziora lobeliowe, np. Gacno Wielkie i Małe, które są chronione ze względu na kryształowo czystą wodę o kwaśnym odczynie i nigdzie indziej niewystępującą roślinność. W otulinie parku płynie rzeka Brda, świetnie nadająca się do spływów kajakowych.

Bory Tucholskie porastają nie tylko sosny, ale również m.in. cisy, których największe skupisko w Europie znajduje się w rezerwacie cisów w Nadleśnictwie Wierzchlas. W parku żyją m.in. jelenie, sarny, dziki i wilki, a także wiele rzadkich gatunków ptaków, w tym żuraw zwyczajny czy bielik.

Wyjątkową atrakcją tych okolic są Kręgi Kamienne w Odrach nad Wdą, zbudowane w I-III wieku naszej ery przez Gotów przemieszczających się ze Skandynawii na południe Europy. Ustawione z głazów kręgi mają od 15 do 33 metrów średnicy, ich wnętrze pokryte jest kamiennym brukiem, pod którym znajdują się grobowce. W pobliżu 10 tak zorganizowanych kręgów odkryto aż 29 kurhanów, czyli mogił w kształcie kopca. Archeolodzy ustalili, że Goci przebywali na tych terenach przez 130-150 lat, a potem ruszyli przez Ukrainę nad brzeg Morza Czarnego w poszukiwaniu legendarnej krainy Oium.

Park Narodowy „Bory Tucholskie” wszedł w skład obszarów chronionych w ramach programu Natura 2000.

Turystyka Beskidy

mur

bialka

buk

cichym

historia

Spacer po Parku Zamkowym w Żywcu
Dla wszystkich tych którzy lubią spacery czy to we dwojga, rodzinnie, samotne zapraszam do oglądnięcia fotorelacji ze spaceru po Parku Zamkowym w Żywcu. Jest to przepiękny park który warto odwiedzić.

Beskid Żywiecki – Pilsko
Pilsko (1557m n.p.m.) to drugi co do wysokości masyw w Beskidzie Żywieckim – najwyższa jest Babia Góra.

Tym razem wycieczkę proponuję zacząć z przełęczy Glinne (przystanek: Korbielów Granica – 809m n.p.m.). Warto wiedzieć, że przełęcz Glinne oddziela pasmo Pilska od pasma Babiej Góry. Ze względu na przebiegającą w pobliżu granicę Polski ze Słowacją na tej przełęczy znajdowało się kiedyś przejście graniczne. Zostało ono jednak zlikwidowane po wejściu Polski do strefy Schengen.

Beskid Śląski – Kozia Górka
Kozia Górka to jeden z najpopularniejszych celów wędrówki turystów beskidzkimi szlakami górskimi (obok Szyndzielni, Dębowca i Klimczoka). Bliskość miasta Bielska-Białej oraz kompleksu rekreacyjnego Błonia stanowi o atrakcyjności tego miejsca. Szczyt Koziej Górki wznosi się na stosunkowo niską wysokość 686 m n.p.m. co jest wielkim atutem. Na Kozią Górkę wybrać się można zatem nawet z małymi dziećmi lub wjechać rowerem lub wbiec truchtem!

Beskid Śląski – Dębowiec
Dębowiec liczy sobie 520m n.p.m więc trudno ochrzcić go mianem prawdziwej góry – wdrapanie się na szczyt nie stanowi najmniejszego problemu. Łatwa dostępność stanowi wielki atut ( autobus MZK nr 8 dowozi nas z centrum Bielska-Białej praktycznie pod sam szczyt).

U szczytu polany znajduje się najstarsze w Beskidach schronisko górskie z historią sięgającą roku 1895roku – za panowania książąt Sułkowskich budynek ten pełnił funkcję gajówki. W roku 1992 schronisko przeszło w ręce prywatne. W schronisku tym można zjeść jak i napić się zimnego piwa.

Beskid Mały – Żar
Góra Żar jest bazą rekreacyjnych atrakcji na każdą porę roku. Mierzy 761 m n.p.m. wznosząc się ponad Porąbką, Międzybrodziem Bialskim i Żywieckim. Od południkowo-zachodniego do północno-zachodniego stoku opływa ją rzeka Soła potocznie zwana jeziorem Międzybrodzkim. W Międzybrodziu Żywieckim mieści się najwięcej turystyczno – rekreacyjnych opcji spędzenia swojego czasu.

Więcej można przeczytać pod adresem: Beskid Mały – Żar

Puck na wczasy

Do Pucka najlepiej przyjechać w dniu św. św. Piotra i Pawła (niedziela przed 29 czerwca). Jest to bowiem wyjątkowa okazja, by poznać folklor kaszubski w najlepszym wydaniu – usłyszeć kaszubską mowę oraz zobaczyć regionalne stroje wyciągnięte na ten szczególny dzień z szaf i kufrów. Właśnie tego dnia rybackie kutry, łodzie i motorówki z całej Zatoki Puckiej wyruszają w morską pielgrzymkę z Kuźnicy do Pucka. Właściciele odświętnie przystrojonych jednostek spotykają się pośrodku zatoki, gdzie odbywa się nabożeństwo, a następnie płyną do puckiego portu, aby wziąć udział w uroczystej mszy w kościele farnym. Tradycja tej morskiej pielgrzymki sięga ponoć średniowiecza, kiedy to, według podań, helscy rybacy bywali też groźnymi przybrzeżnymi korsarzami. Od 1981 r., kiedy wznowiono tradycję pielgrzymki, jest to jeden z ważniejszych dni w roku dla każdego Kaszuba, a zwłaszcza rybaka. Po mszy w farze odbywa się huczny festyn parafialny.

Dzisiejszy Puck to ciekawe miejsce – małe, trochę senne miasteczko, pachnące rybami i przeszłością. Jego centrum stanowi kolorowy rynek otoczony cukierkowatymi kamieniczkami, nad którymi króluje potężna wieża gotyckiej fary. W jednej z tych kamieniczek mieści się Muzeum Ziemi Puckiej, którego patronem jest Florian Ceynowa (1817-1881), urodzony w podpuckim Sławoszynie „ojciec regionalizmu kaszubskiego”. Oferta muzeum jest zaskakująco bogata. Można tutaj obejrzeć ciekawą wystawę archeologiczno-historyczną i wnętrze salonu mieszczańskiego z XIX w. Szczególnie ciekawe są zabytki pozyskane w trakcie wieloletnich prac archeologicznych na terenie miejscowego zamku krzyżackiego, którego fundamenty widoczne są na placu na północ od kościoła. W położonym na peryferiach średniowiecznego miasta dawnym szpitalu pod wezwaniem św. Jerzego, czyli przytułku dla ubogich, który sam w sobie jest cennym przykładem architektury szkieletowej, prezentowana jest z kolei wystawa etnograficzna. Muzeum organizuje również interesujące wystawy czasowe i wydaje własny periodyk, będący skarbnicą ciekawostek na temat bogatej historii Pucka.

Molo jest ednym z ciekawszym miejsc w Pucku ze względu na to, że jest punktem widokowym na zatokę, miasto oraz port jachtowy, jest molo. Jest także ulubionym miejscem mieszkańców i turystów – dla zwykłego chociażby spaceru, zrobienia atrakcyjnej fotki, a także po to, żeby coś zjeść, gdyż w centralnym punkcie mola znajduje się restauracja „Bursztynia” – jest ona okrągła i z przeszklonymi ścianami, za którymi rozciągają się zewsząd wody Zatoki Puckiej.

ryn

wilkasy

szczytno

wegorzewo

swietajno

Koszalin

agroturystyka

atrakcje

podróże

turystyka

wczasy

Koszalin  noclegi – miasto na prawach powiatu w północno-zachodniej Polsce, drugie co do wielkości miasto na Pomorzu Zachodnim. Znajduje się na Pobrzeżu Koszalińskim.

Miasto jest jednym z większych ośrodków kulturalnych w regionie, w którym znajdują się teatry, kina, filharmonia, amfiteatr oraz muzea. Jest także siedzibą lokalnych mediów. W Koszalinie znajduje się również kuria diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Kołobrzeg noclegi

Koszalin stanowi węzeł komunikacji pasażerskiej, gdzie znajduje się dworzec autobusowy i kolejowy. Przez miasto prowadzą dwie drogi krajowe: nr 6 i nr 11. Międzyzdroje noclegi

Centrum miasta znajduje się ok. 11 km od Morza Bałtyckiego. Obszar miasta sięga południowego brzegu nadmorskiego jeziora Jamno.

Koszalin jako cel turystycznych wędrówek urzeka historyczną atmosferą oraz fascynującą współczesnością. Jest to bowiem miasto zarówno wielu zabytków gotyckich, jak i licznych nowoczesnych rozwiązań architektonicznych.

Koszalin to także miejsce znaczących wydarzeń kulturalnych o randze międzynarodowej, a zarazem ośrodek turystyki aktywnej i różnorodnych form rekreacji, którym sprzyjają szczególnie tutejsze walory przyrodnicze i pozytywna moda na ekologię. Jest to wreszcie miasto, w którym zawsze coś się dzieje – gdzie każdy może cieszyć się pełnią życia.


Szlaki piesze w okolicy Koszalina
1. Szlak im. Józefa Chrząszczyńskiego (czerwony) – dł. 25 km: Góra Chełmska – Maszkowo – Lubiatowo -Rosnowo – Kurozwęcz. Prowadzi przez kompleks Góry Chełmskiej, na całej długości przez tereny leśne. Szlak jest dobrze przejezdny rowerem.
2. Szlak ‚Porwanego Księcia’ (niebieski) – dł. 12 km: Koszalin – Sianów – Góra Chełmska.. Przebiega przez tereny leśne Góry Chełmskiej. Szlak trudno przejezdny rowerem.
3. Szlak Nadmorski (czerwony) dł. 39 km: Pleśna – Gąski Latarnia -Sarbinowo – Chłopy – Mielno – Unieście – Łazy – Dąbki. Jest to część szlaku międzynarodowego. Przebiega wzdłuż pasa nadmorskich wydm i jezior przybrzeżnych oraz plażami Bałtyku.
4. Szlak ‚Kamieni Granicznych’ (zielony) dł. 12 km: Lubiatowo – jez. Policko – Bonin. Szlak nie jest przejezdny dla rowerów.
5. Szlak Doliny Radwi im.Tadeusza Brzezińskiego (zielony) dł. 35 km: Mostowo – Cybulino – Wietrzno-Polanów (Święta Góra). Szlak prowadzi wzdłuż rzeki Radew. Ze względu na malownicze tereny zarówno dolina Radwi, jak i okolice Polanowa zostały uznane za strefy chronionego krajobrazu. Szlak jest trudno dostępny dla rowerów.
6. Szlak ‚Pętla Tatrzańska’ (żółty) – dł. 15 km: Góra Chełmska – do szosy Koszalin – Polanów – Góra Chełmska. Nazwa wywodzi się od tego, iż szlak przebiega przez tereny Góry Chełmskiej do złudzenia przypominające dolny regiel tatrzański. Szlak nie jest przejezdny rowerem. 

Zaszufladkowano do kategorii Noclegi

Jastrzębia Góra

góry

swietokrzyskie

krajobraz

turysta

wypoczynek

Jastrzębia Góra noclegi – północna część miasta Władysławowo, tworząca jednostkę pomocniczą. Najbardziej wysunięta na północ jednostka osadnicza Polski. W okresie letnim stanowi dzielnicę turystyczną z trzema kąpieliskami.

noclegi Jastrzębia Góra znajduje się nad Morzem Bałtyckim, w północno-zachodnim krańcu Pobrzeża Kaszubskiego. Stanowi północną część Miasta Władysławowo. Jednostka pomocnicza graniczy od wschodu z osiedlem Rozewie, od południa z sołectwem Tupadły, a od zachodu przy samym wybrzeżu z sołectwem Ostrowo.

Charakterystyczna rzeczą dla Jastrzębiej Góry jest wybrzeże klifowe. W zachodniej części nadbrzeże dochodzi do wysokości 33,2 m n.p.m.[3] We wschodniej części Jastrzębiej Góry znajduje się wąwóz Lisi Jar o długości ok. 350 m.

Południowo-zachodnią granicę Jastrzębiej Góry stanowi struga Czarna Woda.

Pas wybrzeża Jastrzębiej Góry stanowi część Nadmorskiego Parku Krajobrazowego (na północ od drogi nr 215 i las na północ od Czarnej Wody). Niezabudowany obszar nadbrzeża Jastrzębiej Góry oraz tereny przy ulicach: Żarnowcowej, Puckiej, Drodze Rybackiej stanowią część specjalnego obszaru ochrony siedlisk Kaszubskie Klify. Ponadto mały wycinek terenu nad Czarną Wodą jest częścią Nadmorskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.

Jastrzębia Góra – jedno z najbardziej odwiedzanych miejsc turystycznych polskiego wybrzeża. Urok Jastrzębiej Góry, będącej najdalej na północ wysuniętą częścią Polski, przyciąga co roku tysiące turystów. Wart uwagi jest wyjątkowo malowniczy, wysoki klif, stale rzeźbiony przez morskie fale. Jastrzębia Góra stanowi doskonałą bazę wypadową do pobliskich miejscowości takich jak: Rozewie, Karwia, Władysławowo i słynące z ciszy i spokoju Dębki. Jastrzębia Góra czeka na ciebie przez cały rok… Zapraszamy na wczasy w Jastrzębiej Górze

Zaszufladkowano do kategorii Noclegi

Hel

relaks

wędrówki

wczasy

powędrować

plecak

Hel  noclegi – miasto i gmina w województwie pomorskim, położone na cyplu Mierzei Helskiej nad Morzem Bałtyckim.

Ośrodek turystyczny i kąpielisko nadmorskie, garnizon Marynarki Wojennej z portem wojennym, ośrodek rybołówstwa. Port morski Helma przystań rybacką, jachtową i żeglugi pasażerskiej.

Gminę otacza Morze Bałtyckie, a od północnego zachodu na długości ok. 0,9 km sąsiaduje z miastem Jastarnia. noclegi Hel to bardzo urokliwe i niepowtarzalne miejsce, z trzech stron oblane wodami morza Bałtyckiego. Będąc tutaj zapamiętacie tą wizytę na całe życie. Znajduje się tutaj troche ofert noclegowych gdzie mogą państwo spędzić noc. W ciągu dnia można przejechać po całej długości helu oraz zjeść w jakiejś dobrej restauracji.

Lista zabytków w mieście:

kościół poewangelicki pw. św. Piotra i Pawła z XV w.

ryglowe domki rybackie z przełomu XVIII/XIX w.

zespół obiektów fortyfikacji rejonu umocnień „Hel” z 1931-1941

latarnia morska z 1942 r.,

kościół pw. Bożego Ciała z 1931-1932

Główne atrakcje noclegi na Helu to:

Muzeum Rybołówstwa Morskiego z wieżą widokową (mieszczące się w dawnym kościele gotyckim św. Piotra i Pawła z XIV w.);

zabytkowe chaty kaszubskie;

Helskie Fokarium – fokarium Stacji Morskiej Uniwersytetu Gdańskiego;

stacja końcowa kolei biegnącej przez mierzeję z Władysławowa;

Muzeum Obrony Wybrzeża;

latarnia Morska Hel;

port morski Hel;

liczne zabytki militarne;

piaszczyste plaże – w tym od 2004 r. odcinek plaży morskiej strzeżonej przez zespoły ratowników z psami rasy nowofundland ilandseer;

Skansen Broni Morskiej;

Ulica Wiejska;

odbywająca się od 2006 r. w miesiącach letnich impreza rekonstrukcji historycznych – D-Day;

promenada – ścieżka z kładkami i barierkami oddana do użytku na krańcu mierzei w 2013 roku.

 

Zaszufladkowano do kategorii Noclegi

Busko-Zdrój

wyjazd

region

apartament

domki

pensjonat

Busko-Zdrój noclegi – miasto uzdrowiskowe w województwie świętokrzyskim, stolica powiatu buskiego, siedziba gminy Busko-Zdrój.

noclegi Busko leży w południowej części województwa świętokrzyskiego. Znajduje się 50 km na południe od Kielc i 80 km na północny wschód od Krakowa. Leży w regionie zwanym od przepływającej przezeń rzeki Nidy Ponidziem.

W Busku występuje klimat nizinny z cechami kontynentalnego. Średnia roczna temperatura powietrza to 7,8 °C, maksymalna amplituda temperatury wynosi 60 °C. Komfort klimatyczny obejmuje ok. 39% dni w roku, liczba dni „gorących i upalnych” – 13%, „bardzo zimnych” – poniżej 1,5%. Bardzo wysoką wartością jest liczba godzin ze słońcem – 1151.

Zabytki:

zespół poklasztorny z lat 1720-1730

kaplica św. Anny wzniesiona w latach 1884-1886

kościół parafialny Niepokalanego Poczęcia NMP 1592-1621, odrestaurowany w 1820

drewniany kościół św. Leonarda z 1699

Sanatorium Marconi z 1836

Zamek Dersława – budowę tego stylizowanego na średniowieczny kasztel obiektu, rozpoczął w 1911 ówczesny lekarz uzdrowiska Busko, Rosjanin Wasyl Wasylewicz Jakobs. Ukończył kilka lat później Leon Sulimierski. Podczas I wojny światowej, 13 maja 1915, po ofensywie nad Nidą, gdy do Buska powtórnie wkroczyły wojska austriackie, kwaterował w nim dowódca tych oddziałów gen. Stanisław Szeptycki

sanatorium Mikołaj z 1837

Synagoga z 1929, zdewastowana przed hitlerowców w czasie II wojny światowej, zamieniona na pomieszczenia handlowe

Wille: Bagatela Mała, Sanato, Słowacki, Oblęgorek, Ormuzd, Zielona, Bristol, Dersław

Strefa uzdrowiskowa znajduje się w południowej części miasta, na obszarze Parku zdrojowego i w jego otoczeniu. Bazę sanatoryjną stanowi trzynaście obiektów, które dysponują łącznie 2066 miejscami dla kuracjuszy. Sanatoria są na bieżąco modernizowane i rozbudowywane, powstają kolejne nowe – to sprawia, że liczba miejsc sukcesywnie wzrasta. Rocznie wykonywanych jest ok. półtora miliona zabiegów, z czego 800 tysięcy to kąpiele siarczkowe. W leczeniu korzysta się z wód siarczkowych, jodkowo-bromkowych i borowiny.

 

Zaszufladkowano do kategorii Noclegi

Zamość

podróż

wycieczka

wakacje

lato

zima

Zamość noclegi, nazywany Perłą Renesansu, Padwą Północy, Miastem Arkad, to idealne miasto twierdza, założone w 1580 roku przez Jan Zamoyskiego, kanclerza wielkiego koronnego, według projektu włoskiego architekta Bernardo Mornado, stanowiące wybitne osiągnięcie późnorenesansowej europejskiej filozofii urbanistycznej. Układ urbanistyczny śródmieścia z zespołem ok. 120 zabytków architektury został uznany do zabytków o najwyższej wartości artystyczno-historycznej w skali światowej.

Początki większości starych miast, takich jak Kraków czy Poznań, uciekają w pomroce dziejów. Nie wiemy kto je założył – zwykle mówią o tym tylko legendy. W takich miejscowościach znajdują się obok siebie budowle powstałe w różnych epokach, reprezentujące różne style. Zupełnie inaczej było z Zamościem. Żyjący w XVI wieku wybitny wódz i polityk, Jan Zamoyski, człowiek niesłychanie bogaty, chciał wznieść miasto w szczerym polu, w okolicach jednej ze swych wiosek. W tym celu zatrudnił wybitnego włoskiego architekta Bernarda Morando i polecił stworzyć mu dokładny plan. Z góry określił, ilu będzie mieszkańców i jakie instytucje publiczne będą im potrzebne, sfinansował też całe przedsięwzięcie. Zamość dokładnie rósł w oczach. W ciągu zaledwie 20 lat powstały największe obiekty. noclegi Zamość

Warto zobaczyć:

•Pałac Zamoyskich noclegi w Zamościu stara rezydencja rodziny Zamoyskich w zachodniej części Starego Miasta w Zamościu. Był to pierwszy budynek, jaki zaczęto budować po założeniu miasta.

•Rynek Wielki w Zamościu kwadratowy plac w centrum Starego Miasta w Zamościu, zarazem jego główne miejsce. Wymiary Rynku Wielkiego wynoszą 100 na 100 metrów.

•Rynek Solny w Zamościu jeden z dwóch obok Rynku Wodnego rynków dodatkowych w Zamościu. Wraz z Rynkiem Wielkim i Rynkiem Wodnym tworzą ważną oś kompozycji zespołu Starego Miasta.

•Rynek Wodny jeden z placów na Starym Mieście w Zamościu. Położony jest w południowej części staromiejskiej dzielnicy. Jest jednym z 3 rynków położonych na linii północ-południe.

•Rotunda Zamojska powstała w latach 1825 – 1831 jako działobitnia, po dostaniu się Zamościa w granice Królestwa Kongresowego, czyli pod panowanie Rosji.

Zaszufladkowano do kategorii Noclegi